Όταν ταξιδεύω, δεν μπορώ να ηρεμήσω και να πιω τσάι. Μπορώ να φτιάξω μόνο ένα μεγάλο φλιτζάνι τσάι με ζεστό νερό σύμφωνα με τις τοπικές συνθήκες, αλλά νομίζω ότι έχω τσάι. Αν είστε στο σπίτι, είναι συνηθισμένο για μένα να πίνω εκατό φλιτζάνια την ημέρα από το πρωί μέχρι το βράδυ. Το τσάι δεν είναι μόνο νερό και ένα ποτό για μένα, είναι επίσης ένα φάρμακο για την καθημερινή υγειονομική περίθαλψη.
Στην Κίνα, το τσάι δεν ήταν για κατανάλωση στην αρχή, αλλά για φαρμακευτική χρήση. Ο πρώτος μύθος για τη θαυματουργή επίδραση του τσαγιού είναι ότι ο Shennong αγαπά τους ανθρώπους σαν παιδί. Για να θεραπεύσει τις ασθένειες των ανθρώπων, συνέλεξε προσωπικά βότανα και δοκίμασε τα βότανα.
Κάποτε, ο Σενόνγκ δηλητηριάστηκε από μια τιρκουάζ χάντρα βουνού και πέθανε κάτω από ένα δέντρο. Ο χυμός του δέντρου έσταξε στο στόμα του και σώθηκε. Αυτό το δέντρο είναι το δέντρο τσαγιού. Από τότε, ο Shennong ανακάλυψε ότι το τσάι έχει τη θαυματουργή επίδραση της αποτοξίνωσης. Συχνά κουβαλάει τσάι μαζί του όταν μαζεύει φάρμακα και βασίζεται στο τσάι για να αποτοξινωθεί κάθε φορά που δηλητηριάζεται. Στα χειρότερά του, ο Σενόνγκ είχε δηλητηριαστεί 72 φορές την ημέρα, και είχε επιβιώσει από την κρίση στηριζόμενος στο τσάι.
Υπάρχει επίσης ένας μύθος ότι μια μέρα όταν ο Shennong έβρασε νερό σε ένα καζάνι στην άγρια φύση, ένα φύλλο έπεσε στο νερό και το άρωμα ξεχείλιζε. Μετά το ποτό, ο Shennong ανακάλυψε τη μαγική επίδραση του τσαγιού.
Στο τέλος, ο Shennong δοκίμασε ένα εξαιρετικά δηλητηριώδες φυτό που ονομάζεται "Heartbreak", το οποίο δεν μπορούσε να λυθεί ακόμη και με τσάι και πέθανε.
Ο θρύλος του Σενόνγκ και του τσαγιού καταγράφεται στο "Materia Medica του Σενόνγκ". Αυτό το βιβλίο γράφτηκε κατά τη διάρκεια των Δυναστειών Qin και Han, οπότε τουλάχιστον κατά την περίοδο των Αντιμαχόμενων Πολιτειών, οι πρόγονοί μας ήξεραν να πίνουν τσάι και να χρησιμοποιούν το τσάι ως φάρμακο.