Η διάρκεια ζωής του τσαγιού είναι στην πραγματικότητα σχετικά αυθαίρετη από την άποψη των πραγματικών κατασκευαστών και καθώς η έννοια του παλιού τσαγιού είναι υπνωτισμένη στην αγορά, όλο και περισσότερα πρότυπα έχουν αρχίσει να επιτρέπουν τη σήμανση της διάρκειας ζωής του τσαγιού για μεγάλο χρονικό διάστημα. Δεν είναι καλό ή κακό να εξετάζουμε αυτό το ζήτημα μόνο, αλλά από την άποψη της ασφάλειας, η περιεκτικότητα σε υγρασία είναι το πιο σημαντικό ζήτημα διατήρησης.
Σύμφωνα με τους εθνικούς κανονισμούς, το τσάι πρέπει να επισημαίνεται με την ημερομηνία παραγωγής. Σύμφωνα με τους προσυσκευασμένους κανονισμούς τροφίμων GB-7718-2016, το τσάι πρέπει να επισημαίνεται σαφώς με την ημερομηνία παραγωγής και τη διάρκεια ζωής στην εξωτερική συσκευασία.
Ωστόσο, σύμφωνα με το GB/T 14456.1-2017, συμπεριλαμβανομένου του πρώτου μέρους του πράσινου τσαγιού, δεν υπάρχουν ποσοτικοποιημένες παράμετροι για την περίοδο αποθήκευσης και τις συνθήκες του τσαγιού.
Ως εκ τούτου, η διάρκεια ζωής καθορίζεται στην πραγματικότητα από τη βιομηχανία, οι περισσότερες από τις οποίες είναι 12, 18, 36 μήνες ή 5 χρόνια κ.λπ., και πολλά τσάγια αποθηκεύονται τώρα για μεγάλο χρονικό διάστημα υπό συνθήκες συντήρησης.
Ως εκ τούτου, η διάρκεια ζωής είναι μόνο μια αναφορά για μεμονωμένους καταναλωτές. Αλλά κατά τη γνώμη μου, συνιστάται να εξετάσετε δύο σημεία: Πρώτον, αν θέλετε να διατηρήσετε την αρχική γεύση για μεγάλο χρονικό διάστημα, μπορείτε να την αποθηκεύσετε σε χαμηλή θερμοκρασία στην καλύτερη δυνατή σφραγισμένη κατάσταση ή ακόμη και να την καταψύξετε (στην πραγματικότητα, οποιοδήποτε τσάι μπορεί να είναι). Δεύτερον, υπό τις υπάρχουσες συνθήκες συσσώρευσης έρευνας, η ασφάλεια των τροφίμων για τη μακροπρόθεσμη διατήρηση του τσαγιού είναι κυρίως η επίτευξη χαμηλής περιεκτικότητας σε υγρασία, η οποία μπορεί να αντικατασταθεί τακτικά. Κάτω από το σφραγισμένο περιβάλλον του ξηραντήρα, ο αντίκτυπος των σχετικών μικροοργανισμών θα είναι μικρότερος και το φαγητό θα είναι ασφαλέστερο.
Σφραγισμένος, αποξηραμένος, χαμηλής θερμοκρασίας και προστατευμένος από το φως, ο χρυσός κανόνας για τα μακράς διαρκείας φύλλα τσαγιού (που τείνει να διατηρήσει την αρχική γεύση στο μεγαλύτερο βαθμό).